این تویی !
به تو می اندیشم
و کلمه ها جان می گیرند
به تو می اندیشم
و جاده زیبا می شود
به تو می اندیشم
و انتظار مفهوم می گیرد
به تو می اندیشم
و چشمانم برق می زند
به تو می اندیشم
و افکارم شعر می شود
و تو می خوانی
و همه چیز به نظرت آشنا می رسد
دوباره بخوان
قافیه ها را کنار بزن
این تویی
خود تو
که به شعرهایم احساس بخشیدی
و به احساسم عمق
این تویی
خود خود تو . . .

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم آذر ۱۳۹۲ ساعت 14:35 توسط مریم اکبری
|
تا غمزه ی غمی